Page 61

مسائل هر روزه ۵۸ اختیار میکنند ، اطبا درباره نظریات شان متعلق مرض کمتر متعصب میگردند د ادعایے مثبت نمی نمایند بلکه در محافظات شان بجسم انسان بیشتر محتاط ومتفکر و ساکت میشوند ۔ طبیب مبادر دعاوی همیشه میداند که چه خواهد گردید او مجلہے موقتی را از دست نمیدهد کہ ادویه یا نشتر خود را استعمال نکند ۔ ہر وقتی کہ او علتی را مے بیند مستقیما حملہ آور میشود و این را ملحوظ نمیدارد که میتوان این نتیجه باشد از خللهایے بسیار پیچیدہ ودقیقہ کہ از نظر دور نہفتہ اند۔ کارروائی یک نیم حکیم کاذب همیشه بنا دائقان ساستکارانه مستقیم و بسیط مینماید ۔ اگر شما زمان منکشف نشانش بدهید او اظهار این علم میکند که سوهضم دارید یا جگر خراب ، پس شما باید بہ کرات متعدد روز مره یک قاشوق دوائی محقق او بخورید ۔ اما طبیب حاذق میفهمد که بمقیاس زیاد تر یا کمتر ، کل نظام بدن در یک مرض خاص مبتلاست ۔ بکدام سبب این قوای مراجع را ضائع کرده است یک علاج تامین میتوان کرد فقط ۔ در صورتیکه اینها بحال اصلی بیایند که عبارتست ازینکه پرو عزام کامل هر روزه زندگانی ملحوظ گردد* طبیب لایق همیشه آن شروطی را میجوید که طبیعت را از استعمال اثر مقویش منع ساختہ اند یا از مجرائے معمولہ اش آنرا منحرف گردانیده اند ، آنگاه او جهد میکند که آن شروط را تبدیل نماید این