Page 166

۱۳۳ مسائل هر روزه کرده گفت که خوب بنگرید و باز هجا کنید - دوباره هم غلط کردند بمعلم گفت که خوب ندیده بودید ورنه غلط نمیکردید معلم چونکه پیشتر آن کلمه را یاد داشت بمحض دیدن از تجربه سابقه اش همه کلمه از نظرش میگذشت اما متعلمان چون کرت اول در عمر خود آن کلمه را دیده بودند نمیتوانستند بیادش کار گر آیند معلم باید کلمات مشکل را تجزیه کرده هر جزوش را جداگانه بر سرشان مینوشت هجا میکرد یا تلفظ مینمود مثلا کلمه استنطاق اگر چه بچه غلط کند اس را جدا تلفظ و هجاتن را جدا طا را علیحده نموده بآخرش ق مینوشت - اگر کدام جز و کلمه مشکل باشد باید آن جزو جدا گانه تلفظ و هجا شود و پس نوشتن آشنا گردد بالاخر یادگرفته شو و با علاقه هائیکه بدیگر اجزای کلمه دارد - علی هذا القیاس در دیگر شعبات تدریس اگر معلم یک بچه را که در پیچیده گیهای کلمه یا کدام دیگر چیز حیران مانده باشد ، توبیخ نماید - بغایت مضر است معلم خودش بسبب تجربه خود آنها بآسانی فهمیده میتواند - اما بچه چون با شیای مبهم یا پیچیده خواه کلمات باشند یا اشجار یا حیوانات یا چه و چه ، بند بماند او عناصرش را ادراک نمیکند - پس باید معلم او را از مجموعه آن منصرف کرده انیده اجزایش را برای او واضح سازد شکایت متعلمی نمودن که یک چیز مشتمل را نمیفهمد مزیداً مضطربش میگرداند و توجهش را از کاری در دست بدیگر طرف جائه مینماید*