Page 71

افغانستان چهارم رشدیه ٦٨ چنین موقع انکار نماید - آنرا بخود باعث شرم و خجالت تصور می کند. قدری پیشتر مورخ مذکور خیالات خود را چنین اظهار می نماید افغانان ساده و صاف گو اند - اگر چه رتبه بنظر شان وقاری ندارد ولی اشخاص معمر را بسیار به نظر عزت و حرمت می بینند- و مجالس شان را بسیار دوست دارند - و ضیافت ہائے متواتر برایشان میدهند رود و سرود را نیز خوش دارند - بعض اوقات در یک دائره نشسته قصه ہائے قدیم و غزلیات را نیز می شنوند- بر کارهای گذشتگان و خاندان خود افتخار می نمایند - و شجرهٔ طول و طویل خاندان و قوم خود را از بر یاد دارند- در بین شان هر آنکه شجرهٔ نسب خود را تا شش و هشت پشت نداند آن خیلی بنظر تحقیر "Hospitality is the greatest characteristic of the Afghans, it is with them a point of honour, and a greater affront cannot be given to an Afghan than by inviting his guest to another dwelling. A man may travel from one end of the country to the other, and the bitterest enemy is safe if he claims the protec- tion of hospitality. A person who has a favour to ask of any person goes to his house, and refuses to sit down or partake of food until the boon be granted. This custom is called Nannawati, and it brings disgrace on a man to reject a petition under such circumstances.