Page 115

خویش را خوارو ذلیل مردم ناکس مکن از برای قرص نانی منت دونان مبر ذلت و بدبختیت از سستی و بیکار گیست ناتوانی باش ازین دو در زمانه بر حذر علم و صنعت پیشه کن گر جاه و رفعت طالبی غیر ازین راه از ترقی کس نگردد بهره ور بی نیازی و مناعت از هنر پیدا شود ای برادر ناتوانی کوش در کسب هنر حرص باشد آتشی خود را بدان آتش مسوز از طمع بگذر که ذلتهاست در آن مستتر آرمیده حق عزیزت بهر خود دولت مخواه طایر عرش آشیانی جانب پستی مپر راستی کن پیشه پس اندیشه از عالم مکن راستی بنویس این سرمشق را باب زر هر چه خواهی در جهان از همت عالی طلب بر در هر کس مکن بهر خود خواری مخر آدمی گردد زنخل سعی و کوشش کامجو شاخ سستی را نباشد غیر ناکامی ثمر مردمی از مردم خود بین مجو زیرا تمام غرق دریای مجازند از حقیقت بیخبر کنگره نگاران ایران کدام لزوم بعقیده خود يك اخیر که وارد شد يك نظر را راجع مطبوعات انتشار داده باز و که ذیل مدتهاست که تشکیل کنگره مطبوعات در بین ارباب قلم و متفکرین ایران مورد بحث بوده و گاه گاه صفحات مجلات و جراید را اشغال نموده است اخیراً نیز جراید ولایات این نظر را تعقیب کرده مقالاتی نگاشته اند . هر قدر که در اطراف این موضوع مهم قلم فرسائی گردد بعقیدۀ اینجانب بجا و بموقع است چه مسئله مطبوعات و نشریات بقدری در ممالك راقيه امروزه اهمیت دارد که بیشتر سیاست مداران و رجال اولیه اولین شغل اجتماعی آنها روز نامه نگاری و خدمت در راه مطبوعات بوده است .