Page 644

صفحه ۱۳ سال دوم شماره ۱۶ چون زنان در خانه روز و شب زغم خوردن چه سود کاش کردی کاشکی این دام ودد یکیک نبرد هست بازی فرصت مردانه همجواری هنوز گرچه شیر ترک دارد میل خونخواری هنوز میتوان در فکر آزادی پرو بال زدن کافران بر کین ترکان بسته از هر سو کمر نیست در دام کسی ما را گرفتاری هنوز این عزیزا را چه باشد بیش ازین خواری هنوز آبیاری میتوان کردن بکشت آرزو بی سبب کشتند پیران بی گنه فرزند و زن اینقدر آب است در جوی توان جاری هنوز نیست در قوم نصاری مردم آزاری هنوز خواب غفلت نیست لازم در چنین روز مصاف سوختند ای وای در آتش مسلمانان ببین وقت بیداریست یاران وقت بیداری هنوز نیست در نصرانیان رسم شکاری هنوز چند باید بود مست بادهٔ بیغیرتی میتوان دادن بترکان دلیریها دوستان باشد ای ارباب غیرت وقت هشیاری هنوز بیدلیها چیست باشد وقت دلداری هنوز میتوان بیرون نمودن دست همت زآستین پا برون نهاده از حد قوم بلغاری هنوز قصر بادشاهی متصل ماشین خانه مبارکه دار السلطنه کابل یا نیاوردند کم ترکان پردل در مصاف دلخراشهای بسیار است گفتار مرا میکند بسیار انوربی چکر داری هنوز من کمی گفتم کمی گفتم زبسیاری هنوز قبلهٔ دین را نگهبانند ترکان این زمان نیست پیدا بر عزیزان جایگههای سینه ام جان و مال و سر از ایشان صرفه میداری هنوز نیست خون از زخم پنهان دلم جاری هنوز قبلهٔ دین کعبهٔ اسلام از ما می رود چند گوئی ای مسلمان حرف دینداری هنوز بغیر از غیرت دین مسلمانی مباش چون بسوی قبلهٔ اسلام رو آری هنوز کشته مستغنی ز خود ز ظلم کافران ای مسلمانان چه باشد جای خود داری هنوز ( شعر ) زادهٔ طبع بندهٔ ناچیز میرزا محمد عزیز کاتب ادارهٔ سراج الاخبار افغانیه که بطریق مناجات از در گاه قاضی الحاجات در حق برادران دین و ملت خود دعا کرده الهی مرهمی نه این وجود خستهٔ ما را بفضل خویشتن بکشا عقود بستهٔ ما را