Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ۱۳
کی دارام بود و سکونت و زیرات ما هم مردم میشود پس چاره چیست گزین باست که احمد من تا امروز به او تعلقی کدائی کریں ۔ اہم اعلحضرت سرکار امیر صاحب کر کہ سرحد دولت از افغانستان موانع فرموده اند که باید که است اموات کدامی در شهربانی شد و کدائی کی نکنند بر شخصی محتاج تعلقات است کسب و مزدوری کرده طعام خوراکه و پوشان حمد معیوب و نابکاری و مزدوری سرکار شہریار والا رونق افرا شکار در می و شده برای ده بود میاب دعا ان ت ان ن ۸ و د ی او بهینه بخشش پروری نموده رخصت کردند پس فکر و خور باید نمود که اعلیحضرت امیر صاحب با چند رحم دلی و هر دل عزیزی در حق اولی ترین ملت رس بسیار تحقیقات خود رسی بیشتر الندبات احیاء عام که از گفته شخصی بطریق تهمت و غرض باشه درج اخبار شود جای افسوس است - یازدهم نوشته است برای بر همین تو سم مبلغ هفت صد و پیو برای چتری نو مسلم مبلغ هشت صد برای ولیس نو مسلم مبلغ مخصوصه شو در نو مسلم مبلغ چهار صد اند جواب اینکه این حرفی نیست میخواهد کلانتران و کاداره میرا خواسته از سان افتاده باشد بقدر حال هر کدام را میکنند و در بعضی پوستیچه د حال تمیز کنند ضای خود مسلمان بان یک دفع مسلمان و جد شا که خود را نشود و گدائی ین حرف چه جای اعتراض است جامی کا در رعیت پروری نیست چیست و در این حرف شخصی که اعتراض این دسرهای از غوص دیهو دو سرائی دیگر د گفته ان دوازدهم اینکه نوشته است بود بنا کہ پولٹیکهی اعلیحضرت امیر صاحب نسبت از پولٹیکهی اینکه هند وی که به زور و جبر و ستم و زیادتی و بدون فسق و فجور به های خود و در عهد حکومت اعلیحضرت امیر صاحب از جامه هند و کی به رسم نو مسلم اختیار اهل هنود بیز حمت هر وقت و هر جانے کند چون ما مردم اهل هنود هندو بے رفته میتوانستند اما در این زمانه جان موجود که مسلمان شود اور اور آئین خود میدانیم آنها به دن محافظت تا دو میل راه رفته که از آئین ما رفت کلیم علم او را می اندازیم نمیتوانند نیکه به معاش اند خیلی تقویت کہ یعنی از جامه و قالب هند و کرمی بر آمد یافته اند و روزی نمیکند به دل یک نظر دو دقیقه و همراه او نشست و برخواست و هم خانه و هم بند و در کدام ده قتل نشوند یا مال اسباب اطاق داری نکرده برای او چیزی نمیدهیم شان بغارت برده نشود
نمره ۲۲
میکرد هم میشود و پس حال و او چیست اعلیحضرت سرکار امیر صاحب میشود و کثرت از افغانستان ن تن سوانح فرموده اند که باید شد و کدائی نکنند بر شخصی محتاج و می کرده طعام خوراکه و پوشان بر گدا، و نه معیوب و نابکاری کسب و کار و مزدوری بود و در سال یک و نیم می خدا خود و بهیتر از هر دو شریف و هر چه خدا هم صحیفہ کو می خواسته از و سان و از پا افتاده باشد از خصوص بقدر حال هر کدام را میکنند و در صود و برای بعضی پوستیچه میرا صاحب حال تمیز کنند که برضای خود مسلمان و از جهان یک دفع مسلمان و جد شا که خود را نشود و گدائی ین حرف چه جای اعتراض است جامی رعیت پروری چیست و در این حرف شخصی که اعتراض از غرض دیهو و سرائی دیگر بود بنا که پولٹیکهی اعلیحضرت امیر صاحب اینکه هند و ی که به زور و جبر و ستم و زیادتی و بدون فسق و فجور به های خود از جامه هند و کی به رسم نو مسلم اختیار کند چون ما مردم اهل هنود هندو بے که مسلمان شود اور اور آئین خود میدانیم که از آئین ما رفت کلیم علم او را می اندازیم کہ یعنی از جامه و قالب هند و کرمی بر آمد و همراه او نشست و برخواست و هم خانه اطاق داری نکرده برای او چیزی نمیدهیم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.