Page 1683

سال پنجم شماره ١٩ دا جهان دی بې له تا هم لکه ماڼه د قضا چاره خو نه شى په القاء څوک کړۍ نه شى علاج د دور روانه هر نفس د سرى نوى دى په دنيا نه چه د هر ساعت رفتن وى څه به خوب کا له خوشى او مصيبت به خندا کيږى په بيلتون که خندا نه وى زړا کيږى خوب بستر باند سره د اشنا ګريزى چه عاشق له خپله ياره جدا کيږى که د سلو شپو کرمن وى څه خوب کا چه مفتون شى ځول اور بل دوه زړه شى تا اشنا له خوا که خوبه لېپه شه عاشق ندى که بې ياره دى ويده شى در قبيله جوره خوب د عاشق نه شى د هجر، يار دشمن وى څه به خوب کا بې کسى هر ګونه شو غمګاره ازاده لکه لاله يم له ګلزاره تماشى ته عالم راځى بې شماره چا وويل جمله حالى بې قراره چه په اور کلى وطن وى څه به خوب کا خرابه زار ( قلعهٔ بست ) که از آثار عتيقهٔ مشهوره است در نواحى ولايت شهر قندهار ايضاً غزل در فضیلت اهل کمال بې کمال ديا کښه کله هم ردى هم قيمت کله ګوهر، و خردى با کمال سرى به مثل د پادشاه دى په ظاهره که مفلس او قلندر دى که لباس دى کالوى در ريتو دل باطن دى د حريرو همه خردى که لباس ديا کالوى د کرباسو کال دۀ اره خدمت دى هم زيور دى څوک چه نظرى کږى واوړ د افغانه که غنى وى لا خو تا نه مفلس تردى احقر العباد غلام محى الدين افغان زېشان د کواکب شب زنده داریم همسکريم ستر ګى بې بې قراریم هر سحر ژله زړا سره دو چاریم پاست بديم که داشنا خپل در افکاریم څوک چه داسى زار غمژن وى څه به خوب کا د يا کار چه شکایت می له هجران ممکن ندى چه برون شى له ايرانه اميد مکړه خوب، خدا شو په تا نه خوب خندايه بې غمى ګڼى افغانه چه تل بل آتش په تن وى څه خوب کا