Page 138

نمبر ۱۱ صفحه یکصد و کسر خلایق که برگشته خیلی گرم جوشی بهر جد و جان نثاری رحمت لاحق شده است بعد ازان مستر و سنگ یک هشت گلوله بار ایلیان نموده و گفت که این است نتیجه محنت شانی داکتر ترک که او ادویه بدن های زخمیان شفا خانه کشیده است فقط از اخبار های اردو رفیق با اخبار ( نیر اعظم ) مینویسد : چونکہ اعلیحضرت امیر صاحب کابل محبت امدا د یتان شهدای طرابلس به رعایای خود خطاب فرموده بودند که : ۱ در اینچنین وقت که زنهای اطالبه بجوش حب وطن و همدردی قومی برای تیمارداری و خدمتگذاری مجروحین در میدان کار زار میروند پس جای افسوس است که ما از اعداد مالی هم اجتناب نمائیم ( خطا ) نه مذکورۀ فوقی در دل رعایا حضور ممدوح چنان اثر انداخت که تنهایت فراخ دلی و عالی حوصله گی اعانت مالی نمودند ـــ در هایا که این خیال که دوست پادشاه دوست مایان و دشمن پادشاه دشمن مایان است. و هر کسیکه پادشاه ما را عانت می نماید بر ما فرض است نیز امداد مالی نمودند ـــ اما دشمنان ملک و بانی عداوت و نفاق که نفاق مسلمانان و بهبود را یک می پندارند ازین حرف چگونه مسرور می گشتند. چنانچه بعض اخبارات آریه مخالفت آن می نمایند و آنرا که به رغبت خود معاونت مالی نموده اند انرا به جبر و اندی تعبیر میکنند ـــ حالانکه پیران میدانند که رعایا بیت محکوم و فرمان بردار پادشاه خود میباشند و خوشنودی پادشاه را مدام به نظر داشته میباشند ـــ چون امداد مجرد حین طرابلس به نزد پادشاه ضرور و لازمی است و کسانیکه بر این عمل کنند بنظر مرحمت پادشاه محبوب میگردند ـــ لاکن مقدر و منزلت این سخن را فرقه آریه که فرض عین شان برعکس ضمیر پادشاه میباشد کی میدانند ـــ اخبارات هنود بر تشریف آوری اعلیحضرت امیر صاحب در هندوستان تعریف بیحد نموده بود که اعلیحضرت ممدوح نهایت کریم النفس و رحیم المزاج باره میباشند و لحاظ رعایای خود همیشه در نظر دارند ـــ تعریف مذکور را اخبارات هنود در انوقت شایع نموده بودند که اعلیحضرت ممدوح در دهلی در ایام هجرین که رعایا بر رعایای جنود تو باشی که در برابر مسلمانان منع فرموده لیکن اکنون حضور ممدوح جابر و ظالم قرار داده شده اند محض به اینکه ایشان از رعایای منور رکاب خود بجهت بازماندگان شهدای طرابلس امانت مالی طلب نموده اند و یا حکم فرموده اند که برعایای هنود هم درین معاد شریک باشند ـــ اگر در حقیقت مسلم مذکور را اعلیحضرت امیر صاحب صحیح باشد باید دانست که سرکار والا رعایای منور خود را بسیار قابل اعتبار می شمارند چرا که فرمایش صرف بران شخص کرده میشود که از او امید بجا آوری حکم باشد و اگر بر این چنین موقع که اعلیحضرت امیر صاحب رعایای مسلمان خود را امراً عانت فرموده بودند در حق رعایای هنود خود چیزی نمی فرمودند در آن حالت چنین تصور کرده می شد که اعلیحضرت ممدوح رعایای جنود خود را معتمد علیه نمی پندارند بلکه چنان خیال میکنند که رعایای هنود فرمایش حضور عالی را بجا نخواهد آورد ـــ لاکن علاج این حرف ناممکن است که در دماغ دوستان ما خوش بوی عبیر و عود به تعفن مبدل میگردد و گل بنظر شان خار می نماید ـــ که نیک انجام این است کابل با خبراند آنها میدانند که در مسلمانان و هنود افغانستان مطلق نفاق و عداوت راه نیافته و زنهای هنود در افغانان مانند زنهای مسلمانان با پرده و صاحب عصمت میباشند ـــ مسلمانان و هنود با تفاق و اتحاد با یکدیگر زندگانی بسر میبرند ـــ در کابل شکایت هند و از مسلمانان و شکایت مسلمانان از هند و شنیده نمیشود و اگر چنین می بود اخبارات هندوستان ما چنین مضامین طویل و شور و غوغا بر پا میکردند که از حد بیان بیرون است لاکن شکر خداوند است که سر زمین کابل از این نفاق پاک است ـــ چونکہ روز آدینه در مذهب مسلمانان روز مبارک است و [TRUNCATED—MAX_TOKENS]