Page image — the source of record
Machine transcription
۱۹۴
و دیوان غزل نیز دارد نقل است که در
انشاء نظم لیلی و مجنون از حضرت مولانا عبدالرحمن
جامی قدس سره استیذان نمود حضرت مولانا ویرا
بجواب گفتن قطعه مشهوره حکیم فردوسی علیه رحمه امتحان
فرمود قطعه فردوسی اینست !
قطعه
درختی که تلخ است ویرا سرشت * گرش درنشانی بباغ بهشت
و ر از جوی خلدش بهنگام آب * به بیخ انگبین ریزی و شهدناب
سرانجام میوه چوبار آورد * همان میوه تلخ بار آورد
جواب مولانا هاتفی :
گر از بیضه زاغ ظلمات سرشت * نهی زیر طاوس باغ بهشت
بهنگام آن بیضه پروردنش * ز انجیر جنت دهی ارزش
دهد آبش از چشمه سلسبیل * دران بیضه دم در د هد جبرئیل
شود عاقبت بیضه زاغ زاغ * کشد رنج بیهوده طاوس باغ
چون قطعه را بنظر مبارک حضرت شان رسانید
فرمودند اگرچه در همه بيت يك بيضه نهاده اما
گفتن لیلی و مجنون ترا اجازتست و فاتش در سال
نهصد و بیست و هفت هجری و قبر وی در پایان پای مولانا
سعدالدین کاشغری است و تاریخ وفات آنرا عزیزی
چنین گفته !
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.