Machine transcription
۵۲
هر یکی زان جمله از پیشم گریخت وعده ها بشکست و پیمانها گسیخت
هر که دعوای محبت می کند یا که اظهار مودت می کند
امتحانش کن بیک امر خطیر یا محول کن به او کاری عسیر
تا شود اثبات دعوای و داد تا توان گفتن که داد صدق داد
چون بدعواش مهیا شد دلیل مخلص و صادق توان گفت آن خلیل
ور نه دعواش بود بیهوده لاف یا خیال باطل و مطلق گزاف
هر که حُبش از پی یزدان بود حُب او در هر زمان یکسان بود
در زمان محنت و رنج و بلا میکند حق محبّت را ادا
حسبته لله محبت می کند با رضای حق مودت می کند
دوستش را شد چو محنت بیشتر میکند باوی مودت بیشتر
حافظاً مخدوم را دیدی که او اندرین که هم نگردانید رو
بلکه لطفش شد درین رنج و محن بیشتر از پیشتر بر حال من
ناصح است اندر حقم آن باخدا می کند حق نصیحت را ادا
می کند غمخواری اولاد من آن مطاع و صاحب ارشاد من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
