Page 56

۵۳ غائبانه می کند آں محترم در حقم اظهار صد لطف و کرم مقصدش خوشنودی خاص خداست ہم رضا جوئی ذات کبریاست جز رضائے حق ندارد مدعا یا جزا از مالک روز جزا قاصرم از عهده مشکوری اش داعی ام از حق پئے ما جوری اش التزام صحبت نیکاں و احتراز از بداں الحذر از صحبت بد طینتاں زمره اوباش و خیل بدرگاں التزام صحبت صالح بکن احتراز از مجلس طالح بکن دائما در صحبت صلحا نشیں بگذر از جہال و با علما نشیں از اراذل تا توانی دُور باش ہم نفور از زور و اہل زور باش غور کن لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ را بگذر از لغواے عزیز خوش لقا کن شریفاں را بصحبت اختیار تا حد امکاں ز دوناں کن فرار صحبت دوں ہمتاں پست کند ہم ذلیل و خوار و ہم خستت کند گر به بندی اسپ را تا یک زماں با خراں خویش شود مثل خراں