Page 219

تحفة الامان فی سیرة النعمان حصه اخری (۲۱۸) مساعی ابوحنیفه در مسائل تشریعی و غیر تشریعیه تشریعی می پنداشتند و باز بمخالفت ان می پرداختند ؟! .. نعوذ بالله . اگر خلفای راشدین دیده و دانسته از احکام تشریعة نبوی انگار ورزیده بجای آن از خود تصرفات می نمودند -- پس آنها را ( عياذاً بالله ) خلفای راشده نباید گفت بلکه حریف و مقابل ذات رسالت پناهی لقب باید گذارد !!! حقیقت اینست که آن اصحاب گرامی که شب و روز بخدمت رسول اکرم مشرف میبودند و از فیوضات هم نشینی و صحبت او شان برای آنها که اداء شناس رموزات شریعت بودند تمیز و تفریق این امر نهایت سهل و آسان بود که کدامین امر حیثیت حکم تشریعی را دارد وکدامین کدام اشیاء در حدود آن داخل نمیباشند -- که نسبت بدان خودشان هدایت داده اند که ( انتم اعلم بامور دنیاکم ) « شمایان نسبت بمن در امور دنیاداری خود بهتر میدانید » حضرت عائشه صديقه بعداز وفات سرور كائنات در يك موقعی میفرمودند که اگر امروزه روز ذات رسالت مآب در قید حیات می بودند همانا که اجازه رفتن نسوان را بمساجد نمیدادند » -- این مقوله صراحةً اثبات همان مدعا است که بی بی عائشه . آن اجازت نبویه را در جمله احکام تشریعهٔ محسوب نداشته است -- و الا اختلافات ازمنه دران هیچ گونه اثر و مداخله کرده نمیتوانست -- درین مرحله امام ابو حنیفه طرز عمل صحابه را دلیل راه خویش قرار داده در امثال این مسائل كاملاً بروفق کردار آنها گفتار و رفتار نموده است لاکن اشخاصیكه نگاه انها بکنه این حقیقت نرسیده -- نه تنها حضرت امام -- بلکه -- صحابه عظام را مورد اتهام و الزام قرار داده اند -- چنانچه قاضی شوکانی بعداز نقل نمودن قول « حضرت عمر » رضی الله عنه در مسئله طلاق می نگارد که « بیچاره عمر بمقابلهٔ ذات نبویه چه مزیت وحقیقت دارد » -- اما متأسفم که قاضی شوکانی خودش بدین مسئله ندانسته است که خود حضرت عمر نیز خود را بمقابلهٔ شعشعه پاشی انوار رسالت پناهی هیچ بلکه کمتر از هیچ می پنداشت -- . * مساعی ابوحنیفه در مسائل تشریعیه * کار مهم را که امام ابوحنیفه در قسم نخستین مسائل فقهیه بانجام رسانیده است انضباط قواعد واستنباط مسائل است که بواسطهٔ آن علم فقهیه ) که پیشتر از زمانهٔ