Page 39

و برخی از آن سعادت محروم ، و اکثر امور حیاتشان بسبب کمی وسایل و ذرایع پراگنده و پریشان است ؟ چون سبب فلاکت حال این طبقه ثانیرا دقت کرده مستفسر شویم ؟ دیده میشود که سبب وحید آن عدم ادراکشان ببرهان روابط اجتماعیست اعنی سبب پس ماندنشان از بقیه اقران خود « نا دانستن احتیاج خود را ببنی نوع خود است » که احتیاج فطری است . بعضشان بذریعه تسلط و اقتدار دیگر را ضعیف کرده بخیال او رسیده اینکه سعادت من در فوقیت بر دیگران است ، و برخی احتیال و فریبرا آله دست خود ساخته دیگرانرا اغفال نموده از غفلتشان استفاده میکنند بدتر انیکه اکثر اساترین وسایل فریب اسم عالمیترا دیده بنام عالم امرار حیات دارد چنین اشخاص که در حقیقت عالم نیستند و دلشان از اثرات شریفه علم همجود دل مجرم از تقوی خالیست ! بسبب عدم اکتشاف سرشان و از خوف سقوط بازارشان انتشار حقیقت و علمرا باعث خراب شدن خود دانسته به پوشانیدن چشم های رادوان خود ساعی میباشند ، خلاصه اینکه جز اموریکه مسبب خرابیشان باشد چیزی دیگر را وسیله حیات نمیگیرند ؟ بعقیده هر کدامشان رسخ است که دنیا میدان عرا کست ! هر کسیکه با حیلت تر بود اصول غصب حقوقرا بهتر یافته میتواند ، سعادترا تنها در متمول بودن یا در فوقیت بر بقیه برادرهای همنوع دانسته اند ، نه اینکه تضامن ، اتحاد ، و اتفاقرا وسیله سعادت بدانند .