Page 63

۵۸ را بهیچ طفلے عیب خود ندانسته بلکہ مستلزم خوبی خود بدلیل اینکه فرموده اند «ندانے کہ سعدی مکان ا چه یافت* نه هامون نوشت و نه دریا شگافت بخورد ی بخورد از بزرگان قفا* خدا دادش اندر بزرگی صفا و از دروغ گفتن ، وتلفظ بقسم خواه حق باشد یا نا حق او را منع کند، و بر راستی ور استگاری عادت ده مگر از ناراستی دیگران هم او را پیش بین باید ساخت و از درشتنگوئی و زبا نبازی ممانعتش فرماید و داعی با پسر خرد خود بر چنین روشش عمل نموده کہ چون محتاج لت میشدم در دست راست، چوب داشتم و بدست چپ دست چپ او را گرفته ، میگفتم