Page 337

۳۳۲ میبیند، و چنان بعلم میدهد که من آخر کار را می بینم، شما چه میکنید، و شما خورد بچه چقدر کلان کار هستید، و چقدر هشیار خود را میگیرید، و حا اینکه خودش طبیعت انسانیت از خمیره فطرت نداشته میباشد که برحات موجوده موافقت مینمود و خوش، میزیست، پس بهتر آنست که در جوابش گفته شود که هرگاه خواهان حالت سابق هستید. پس «شر دنده که د پلار ده هم په واس د کا» هر وقت که دارت برابر شد، باز ما همه موجودین را صاف کن و طرح نو بر انداز، اما الفعل آرام باش که این شخص بر روشش راست میرود، دمات سخت زبان میدهد چنانچه در بازی حریف میبیند و می یابد که اگر فلان چال رفت برای من نقص دارد، در فکر علاج آن شده خیر خواهی واقعی کرده میگوید، شما این پیاده را پیش میکنید، حریف دران فکر کرده فائده آنرا بدرجه لازم نمی یابد، چال دیگر میرود، و آخر الامر، مات میشود،