Machine transcription
۲۲۹
شس شص شط شع شف
شق شقا شک شکا شل شم
محل فرمایش اینکه سین کشته در جائیکه غیر ابتدائی باشد کدام جزو حرف ماقبل در سروی غرر
درآمده خواهد بود و الا یکخانه باقصر و غروران مقدر و مستتر میباشد چنانکه در «مس جبش
پیش» واقع است بنابر مذکوره اگر آخر کشدار اولی را در سر کشدار دومی در آریم
هر دو یکی میشود، و هرگاه مفصلی انرا معلوم کنیم در سر کشدار دومی لا محاله خانه خواهد بود که خلاف
سروی هرگز بی کدام تیغی نمیباشد، و الفاظ مرقومه بحروف مفرده در خطوط دحدانیه همه چنان
الفاظی است ، که نوشتن آن بکشدار ممکن نیست الا در دو جای ، ششم ،
اسم که بخوارمیم آمده همان است که بکشدار هم ممکن است ؛ و در شق سین کشته
جای ناممکن است . که الفاظ آن را واگذاشته، و در عوض آن الفاظ ممکن را
ارقام داشته ، خلاصه اینقدر را در غیاب محفوظ دارید، که کشدار بخوار سه حرف
«جی» یعنی جیم غومی ، و های ما بینی ، و یای آخری هرگز مرقوم نمیگردد
و چون اکثر حروف هم بکشش نوشته میشوند ، لہذا دانستن و شناختن آنها لازم است ؛
پس هر حرف چون در آخر افتد همان است که بشکل انفرادی خود مرقوم میگردد، پس در وسط
و ابتدا احتمال کشش دارد ، و از انرو هفت حرف در قطع صفحه در هر دو حالت
دایر بکشش نوشته میشوند اینچنین: بسم جسیم، حسیم
بچشم ، ناظم، نظیم ، متد ، بیقرار
دستم رسم ، صد یکصد ، واگذاشته در وسط
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 234 of [Ṭarz-i jadīd-i taʻlīm-i ibtidāʼīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0320/00234.jpg)