Page 233

۲۲۸ ( ح ق ) ( ر ا ح ت ) . (٩٦) شا شب شج شد شر حال الفاظ بقیه جیم جثت را بجا و مرقوم دارید ، رخش ، خفت ، جفاکار ، خار جن ، رایج ، حق ، راحت ، برای تمرین آسان است ، که بگوییم ، حروف مفرده این خطوط وحدانیه را مطابق قانونی که میدانید ، مرقوم دارید ، مگر بجا و از نقط غیری بجا آوردن خصوصاً در املای ما ، اصلی را دریافتن کار کلان است بی استاد نمیشود . (٩٦) [مجمله؟] ، حال چون مشق سین شروع میشود ، اولاً از حالات آن میگویم که سین دندانه دار ، بیکبار بر حرف نوشته میشود ، زیرا دامنک خود را چون نیم گردیم بر جا رسانده میتواند ، و در تمامی مشق او ملاحظه کنید دو دندان اول وی تیز و سوم آن کند نوشته شده ، الا بیکبار در (سا) که از بهر خوشنمائی ، دوم آنرا هم کند میسازند ، دیگر در هر حرف دامنک وی چون کمان درآمده ظاهر و هویدا گشته ، الا بیکبار پنج حرف در مجری ، که آن کمان برآمده هم دندان سوم سین هم دامنک وی را خوابیده است ، پرده را ادا میکند و برای نوشتن لفظ «شش» هم دندانه دار بودن یکی از آنها ضروری است چنانکه در مشق دندانه دار همان است که اولاً دندانه دار بهمراه دندانه دار نوشته شود دندان اول آن تیز و سوم کند و دامنک قدری دراز تا معلوم شود که اول تمام شد و سین دوم دو دندان تیز دار و دندان سوم همسر دامن اوست ، و باز دندانه دار بهمراه کشش دار آمده چنانکه دو دندانه اول آن تیز و سوم آن کند ، و دامنک وی در سر کشیده ار مساحت و غرق گشته ، و سین کشیده دار ، اول بهمراه دندانه دار نوشته دندانه اول آن بآخر کشیده دار چسپیده ، و سوم آن با دامن اوست ، در باین همان است که یگانه تیز ظاهره نمایان است ، بس ، و بدو کشید دار