Page 142

۱۳۲ فرض مست بخت بخت سخت موقوف بقد لت خور و رفت طفل، خرد، پیر، مرد، زرد گشت، آب نان ملک مال پ فرج بخش نور حور نام کام این آن رزق باد . (صاحبش تا آخر مجوس بود، مگر اعلیحضرت غازی خلدالله ملکه، در اول جلوس خود او را رها نموده، و هم بر جزه این عریضه وی را قبول و منظور فرمود، چنانکه تفصیل آن در دیباجه بخوبی آمده، و حال خواندن این الفاظ بر شما لازم شد هر یک را که من بنویسم، همه شما دران فکر کرده، هر کدام شما چون بداند که صحیح و معنی دار همین است، بعد بلند بگوید، بمحض گمان صدا نکنید، که در غلط خواندن باید آفرین یافتن، هنوز بی عقلی انسان معلوم میشود، بخوانید، گرم، سرد، چرم، بوم، شرم، مرد، مغز، گرگ، برد، پشم، شتر، چشم، خدا، هشت، دست، مست، قهر، خشم، چند، فکر، کرده، سهم، بروت کت، گفت، گشت، نارنج، بادرنگ، کرنيل، جرنیل، * * *