Machine transcription
۱۳۶۳
حصه دوم ابتدائیه امانیه
در اقسام مختلفه خواندن و روانی زبان
سبق ۱۴
(۴۲) حق حی من تو وی کی ای دل
از قرار حق حی
یعنی دایم حی
(۴۲) معلم. مدعا در بجاد انستن لغت خورهست ، که حرف اول را بر حرف دوم
زدن است چنانکه من بگویم «ش ، ل » شما اول را بر دوم بزنید بطریقیكه دوم از حرکت
بیفتد یعنی ( شل » بگوئید و چون « ک ، » گویم شما كر بخوانید همچنان حال من نام
دو دو حرف را میگیریم شما خوانده بروید «ش ل » مبتدی ، شل ، معلم،
این لام را لت خورده بیحرکت گویند ، وعرب آنرا ساکن خوانند، معلم «ک ، »
مبتدی ، کز معلم « ج ، ل » مبتدی ، جل ، معلم ، هر سه قسم آنرا
بخوانید یعنی جَل جِل جُل ، بگوئید، پیش اگر برای اسپ بکار بود چون شما جل
گویند من میگویم که پیش بخوانید شما فورا «جُل» بگوئید همچنین بهر حرکت که بکار بود
همان قسم را خوانده باشید « ح ، ق » مبتدی ، حَق ، معلم
« ح ی » مبتدی ، حی ، معلم ، «م ن» مبتدی ، من ، معلم ، اگرچه
« ت » است مگر این ( ت را بقرار یاد گرفته صفحه اول خود یعنی از خاطر درده پیش
کلان بخوان ، تا حق در دها هم رسد، مبتدی ، تو ، معلم ، دیگر و دیگر
« و ی » مبتدی ، وی معلم ، چون بزبر معنی نداد لهذ ابكسره باید خواند،
مبتدی ، وَی ....... معلم حال از روی کتاب ۲۰ کرت باید خواند ، که بعد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 138 of [Ṭarz-i jadīd-i taʻlīm-i ibtidāʼīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0320/00138.jpg)