Page image — the source of record
![Scanned page 137 of [Ṭarz-i jadīd-i taʻlīm-i ibtidāʼīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0320/00137.jpg)
Machine transcription
۱۳۲
(۴۱) طابپ ثژت «جی چے جو ھے»
«حے خُو دَہ» «خَ خُ خِ» «خِ خُ خَ»
دِ بد، ذبذ، رزِزْ زَبْ شَ شِ شُ
صِ ضُ طَ ظَ عِ غُ فَ کِ گَ لَ مِ
«هُ هَـ هِـ هُ» يُ يَـ يِـ پِـ پَـ پُـ شِـ .
(۲۱) معلم ، چون حروف را بجميع کيفيتها دانستید ، پس حاصل کل حروف خواهد
که درینجا آمده ، و مدعای کلی این که هر یک را بیک حرکت دیگر ، چنانکه دارد بخوا
تا در هر سه آواز هر حرف خوب دلیر شوید و بیکار باز از بهر قرآن شریف خواندن
فایده میکند، و اینکه شش حرف چیده شده ، و در آخر یکجا مرقوم گشته ، از بهر این که
ترتیب هریک برجای خود افتاده بصورت همه مادی اند .
ختم شد
حصه اول شرح حامل المتن
ابتدائیه امانیه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.