Page 116

۱۱۱ (۱۴) اَ با پا تا ثا جا چا حا خا دا ذا باب حرف الف (۱۳) معلم: چون خواندن هر حرف را بهرسہ حرکت کلان یعنی همراه «ای و » دانستید، حال جميع حروف را زبر کلان بخوانید ، مبتدی : آبا پا..... معلم : حال هر کدام آنها را من بلا ترتیب اشاره میکنم ، شما باید بلا توقف همان را خوانده باشید، حال یک یک از ایشان من مینویسم تا قلم من بآخر الف آن میرسد باید که فوراً شما بگوئید، مثلاً «جا» وانطور نگو که «ج » را بزبر کلان بخوانم با که فوراً شأن، آوازشان معلوم میکنی، حال هر یک از ایشان را چون یک چکشی خیال کرده، چنانکه کدام ادّمی آنرا بالا میکند و چون فرو می‌آورد، گهاسے۔ بر زمین ، و گهاسے۔ بر چوب ، و گهاسے۔ بر سنگ ، و گاہے بر آهن ، و گاہے بر خشت پخته وغیره میخورد، شما آن اشیا را نمی بینید، مگر از صدای آن میدانید که این بر فلان چیز خورد، یعنی برفلان حرف آمد، و آنحرف امر ! موقوف میگوید یعنی جا بجا استاده که هیچ حرکت میکند، چنانکه از جمله ایشان چکش «با » را بالا کرده در آخر آن کدام حرفی می آورم ، شما حرف آخر را باید که ز آوازش بشناسید و امروز روز اوّل خوانده شدن شماست از آنر و من جميع حروف را یکبار در آخر این چکش « با » برای شما می آورم و شما تفت نداده بروید چنانکه من بگویم ، باغ ، شما بگوئید که در آخر آن « غ » آوردی، هر گاه : باج، گویم شما بگوئید: «ج » آوردی همچنین حال اینک میگویم ، بار ، مبتدی : در « آوردی » معلم : باش، مبتدی «ش» معلم : باغ مبتدی «غ» معلم : بال