Machine transcription
۱۱۰
جامه و خانه (۲۳) جامَ خانَ دایَ سادَ.
جامه خانه دایه ساده مانده رانده.
ج لا می قَ خوَ فُ
سْـ ش چَ پُ گ
صابونی.
(۲۴) معلم، درینجا مدعا این است، که فارسی هرگاه حرکات نوشته میشدند، در خواندن چنین الفاظ، حاجت بنشانی و اشارهٔ دیگر نمی بود چنانکه در جای لفظ اول حرف آخر را زبر داده مگر چون حرکات در فارسی نوشته نمیشوند انسان نمیداند که حرف آخر آن بکدام حرکت بخوانم پس برای زبر خواندن حرف آخر یک «ه» را بعد آن مینویسند، که او اشاره میکند، که ما قبل مرا بزبر بخوان، چنانکه در سطر ثانی است، الفاظ نیز ساختن شما در باب «ه» اخری اینست خاله، ناله، شانه، دانه، پاره، لاله، کاسه، سایه، ناقه.
***
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 115 of [Ṭarz-i jadīd-i taʻlīm-i ibtidāʼīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0320/00115.jpg)