Page image — the source of record
Machine transcription
۸۷ باب دوم در بیان لزوم قصاص و عدم آن
(۵۷۰) و اگر شخصی مجنون سلاح کشید بر کسی و کشت آن مجنون را کسی که بران سلاح کشیده
بود عمدا بر قاتل دیت لازم میاید و اگر صبی سلاح کشید نیز همین حکم دارد (هدایه)
این هر دو در صورتیست که نجات بدون از قتل ممکن نباشد .
(۵۷۱) اگر شخصی ذبح کرد کسی را به تیزی پاره نی بروی قصاص لازم آید زیراکه
تیزی نی بمنزله سلاح است (حمادیه)
(۵۷۲) اگر کسی پاره کرد شکم کسی را به نیزه که دران سنان نباشد یا به تیر که دران
پیکان نبود و یا بچوب تیز بروی قصاص لازم گردد (حمادیه)
(۵۷۳) اگر کسی ببیند که شخصی با زن او یا زن دیگر زنا میکند گر با عیال و محرم او
باشد حاجت آواز دادن نیست و اگر عیال دیگری باشد ببیند اگر در حین فعل باشد درینجا
نیز حاجت بآواز نیست و اگر در حین فعل زنا نبود در ملاعبه و بنای زنا باشد درینصورت برای
او آواز دهد اگر مانع نشود درینصورت قتل او حلالست و آنکس اگر او را بکشد قصاص لازم نیاید
و در صور مذکور اگر زن مکرهه نباشد قتل او نیز روا است و اگر زن مکرهه باشد قتل او جایز نیست
و تصدیق قاتل باثبات میشود (رد المحتار)
(۵۷۴) هر که بکشد کسی را عمداً بروی قصاص لازم شود مگر در پانزده جا قصاص نیست:
اول آنکه اگر پدر بکشد پسر را بر پدر قصاص لازم نگردد .
دوم آنکه اولاد پسر خود را اگر کسی بکشد بروی قصاص عائد نگردد .
سوم آنکه مادر پسر خود را بکشد بروی قصاص نیست .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.