Machine transcription
( ٤٧ )
چاک مفتونه غمش تار و پود بدرویش و بیکس و محتاج و زار
فتادند در وی ملامت کنان که دیگر بدستت نیاید چنان
شنیدم که میگفت با باران دمع فرو میدویدش بعارض چو شمع
که بر گشتت ای مایه رشک حور دل شهری از نا توانی نگار
مرا شاید انگشتری بی نگین نشاید دل عاشقی اندوهگین
خنک آنکه آسایش مرد وزن گزیند بر آسایش خویشتن
نکردند رغبت بهنر وران بشادی خویش از غم دیگران
اگر خوش خسید ملک بر سریر پندارم آسوده خسبد فقیر
و گر زنده دار د شب تیره روز بجسبند مردم بآرام و ناز
بحد امین سیرت راه راست اتا مک ابو بکر بن سعد ست
کیس رفتند در پارس از کوه شان نه بند بند قامت مهوشان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
