Machine transcription
(٣٦)
ندانم بک خواند نام در کتاب کرایس اید بشخصی بخواب
ببالا معن و بر صورت جو خُور چو خورشیدش انجهره می تاخت
فرا رفت و گفت ای محب از منوی فرشته نباشت بدین نیکوی
توکین وی اری بحسن و خرد چرا در جهانی برشتی مرد
ترا پیشمن کو می پنداشتند بکمر مایه از زشت بنجاشتند
چرا نقش بندت در ایوان شاه رقم زشت کر دست برویای
شنید این سخن بخت بگفت ا بزاری بر اور د بانگ غریو
که ای نیکبخت این مشکل مست ولیکن مسلم در کن زشت
براند از تم بخش اران شت از انم جپس پے کار رویت
مرا همچون نام نیکیت لیک ز علت نگوید بداندیش نیک
وزیری که جاه منش بخش مست بفر سنگ دید رنکرس سورت
ولیکن نیندشم از خشم شاه دلاور بود در سوئی کینهخواه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
