Machine transcription
( ۳۱۸ )
بگوش آمدش در شب تیره رنگ
که شخصی همی نالدار در سنگ
بخندید در و تبه را می گفت
تو باری دورانی ای است
برو شکر یزدان کن ای بینگت
که او ست تقسیم نگشتار بر سنخیتم
کزین باله از بینوایی پسے
چو مبنی رنجور و بینوا تر کسے
چو بسته تنی نیک در هم دلم کرد
تن خویشرا یکبوته بخام کرد
ببالید کای طالع بد لکام
نکر مانچستم درین زیر خام
چونا پخته آمد زسختی بجوشش
یکی گفتش از چاه زندان بخوش
بجا آو رای خام شکر خدای
که چون باخته خام بر دسته پای
یکی گز در مار پیمانی که ز
بصورت چو دا و شدش در نظر
تمامی فرو کوفت برکودنش
ببخشد در دیش مراپنش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
