Machine transcription
(۳۱۹)
جل گفت کا بخه از من او دلقات بشناس که جای وقات
بشکرانه گفت بسر هستیم که دانم که پنداشتی نیستم
ز رودار پس از و میگریست که سیکس تر از ما ین گرست
خر بادرش گفتش ای بی تمیز زجور فلک چند نالی تو نیز
بر و شکر کن چمن خربزنی که آخر نمی آدمی خرنی
یتیمی را فتاد در پستی ششت بدستوری خویش مغرور گشت
ز نخوت بر و التفاتی نکرد جوان پیر را در و کاهی یکرد
نه آخر در امکان تقدیر است که فرد ا چومن باشی افتاده پست
یکی را که در بند پستی مخند مبادا که ناگه در فتی بیند
ترا آسمان خط مسجد نوشت ۱۰۰۰ مزن طعنه بر دیگری در کنشت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
