Page 225

( ۲۱۸ ) مبادا که فردا بخونین شش بگیرند وخرم شود دشمنش ملک را چو گفت ای امد بگوش دگر دیک خمش نیاور دبجوش بسی برسرش داد بردند پاس خداوند رایت شد وطبل وکوس بر پست از همان حکمکر جایگاه رسانید در سرش ان بیکاه غرض زین حدیث انکه دانا نرم چو ابست بر اتش مر دکرم تواضع کن ای دوست باخصم تند که نرمی کند تیغ برنده کند بزنکی که در معرض تیغ و تیر بپوشند خفتان صد توحریر ز ویرانه عارفی ژنده پوش یکی را سنای پیک امد بکوشش بران گفت کونی سگ اینجا چرات در امد که درویش صالح بیجا است نشان سک از من دار پس شوید بجز عارف اینجا دکر سگ ندید خجل بازکر دیدن اغاز کرد که شرم امدش عیش ان از کرد