Page image — the source of record
Machine transcription
( ۲۰۷ )
پدر را جفا کرد و تندی نمود که آینه ترانیز و ندان نبود
پس از گریه مرد پراکنده روز بخندید کای طفلک دلفروز
مراگر چه هم تسلطی میبودش دریغ آمدم کام و دندان خویش
محالست کن تیغ بر پهلوم که دندان پای سبک اندر بوم
تو کن دربان پاکسان بدی مکن ولیکن نیاید ز مردم سگی
بزرگی نه من در آفاق بود غلامش نکو سید با خلاق و خو
ازین خرقتی مویی نگایید او بسی پسر که در روی مالید او
جو لقمانش آلوده داندکی گرو بر د ما از زشت رویاش
دانش و آب چشم سبل دویدی نبوی پیاز بغل
گر اوقت نجنش ابروزی چو نچستند با خواجه زانور دی
دمادم تبانی زدنش شتم ای و گر مردی آبش دادی تب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.