Machine transcription
( ۱۷۳ )
که در پیرت شورا بیلی نماند خيالت دگرکشت ومیلی نماند
چو بشنید بیچاره بگریست زار که ای خواجه دستم زدامان دار
مرا خود دل اروندپی دریش تو نیزم مزن سپه ریش یش
نه دوري ايل صبوري بود که بيار دوري ضروري بود
بگفتا بلی تا دار فرخنده خوي پیام که داری بیلی بکوي
بخشا بیز نام من پیش دوست که یوسف نام من آنجا که اوست
حکایت
یکی خرده بر شاه غزنین گرفت که حسنی ندارد ایازای شگفت
گلی را که نه رنگ دار و نه بوی غریب است سودایی بلبری
بمحمود گفت این حکایت کسی بپیچد از اندیشه برخود بی
که عشق من ای خواجه بر خوی است نه برقد و بالای دلجوی است
شنیدم که در تنگنای شتر بیفتاد و بشکست صندوق در
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
