Page 181

( ١٧٤ ) چو تگ وپوستین بخشانی وزانجا بتعجیل مرکب براند هزاران پی درو مرجاشند زسلطان نپسند پاریشاشند نماند از وثاقاً کی دست از کسی در قفای ملک جرنیا بدو گفت کامی لیم حرج ز یغما چه آورده گفت ہیچ من اندر قفای تو می جستم زخدمت نعمت نپرداختم گرت قوتی هست در بارگاه زنعمت مشو غافل از پادشاه خلاف طریقت بود کا ولیا تمنا کنند از خدا جز خدا گر از دوست چشمت باحسانش تو در بند خویشی در بند دوست ترا تا دهن باشد از حرص باز نیاید بگوش دل از غیب باز حقایق سرا یست آراسته هوا و هوس گرد برخاسته نه پسنی که جائی که بر خاکست نبیند نظر گرچه ضارتست