Page 13

(۱۰) يك روزی از لطیف ترین روزهای موسم خزان بود هوا بيك رنك لاجوردی بسیار نظرفريبی جلوه كری داشت . آفتاب جهانتاب شعاعات نور و حیات را بهر طرف نثار مینمود . صحرا مانند تودۀ زمردی بود که با كابهای رنكارنك شوخ وشنك لطافت اورنك بیابانی مرصع شده بود . يك تپه كک سبز و خرم پست ترکی را بالابرامده در يك دشت صاف و هموار فراخی فرو آمدند که طرف شرقی این صحرای پرنباتات مختلفه را بحر بیپایانی احاطه نموده بود بسبب سکونت و آرامی هوا و نبودن شورش بادها شعاع شمس جهان آر برسطح بحرپهنا چنان مینمود که کویا بر سطح آئینه باصفای مجلایی انعکاس نموده باشد ! هر نقطۀ از نقاط آن سر زمین دلنشین مانند يك پری پر لطافت ، عرض چهرۀ سراسر صباحت مینمود ! معلم با حکمت بهمراه طالب عاشق المعرفت خویش براه راست و برابری بقدر يك دوساعت طی مسافه نموده در پای درخت سایه داری برکنار يك جویبار خوش آبشاری بر فرش مخملين سبزيك مرغزاری نشستند.!