Machine transcription
= ٩٣ =
— ٧ —
همه مخلوق خدا و ند بود بحقارت منگر ای (محمود)
همه با پیشۀ خود بند بود «کل حزب» تو بخوان روبسجود
کیست مردود و که مقبول بود؟
خاتمه غایب و مجهول بود
حرم باغ کابل : فی ٢٠ ذیقعده سنه ١٣٣١
مشاعره
جناب قاآنی میگوید
بنفشه رسته از زمین ؛ بطرف جویبارها
و یا گسسته حور عین ؛ ززلف خویش تارها
زسنگ اگر ندیدۀ ؛ چسان جهد شرارها
ببرگهای لاله بین ؛ میان لاله زار ها
که چون شراره میجهد ؛ زسنگ کوهسارها
( الی آخره )
محمود طرزی عاجز میگوید —
١
بیا ببین که در جهان ؛ چگونه گشته کار ها
جهان جهان ریل شد ؛ زمان زمان تار ها
چه بحر ها که برشده ؛ چه خشکه ها بحارها
چه کوهها شکاف شد؛ گذشت از ان قطارها
جهان جهان علم وفن ؛ زمان زمان کارها
بس است صید بودنه ؛ میان کشتزار ها
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
