Page 74

= ٦٩ = ای خام طمع غرور پرور ای وحشی تند خوی خودسر گفتم که بخوان بجان تولاحول از شر بشر که هست پر هول نشنیدی سخن شدی اسیرش افتادی بدام دار و گیرش چون شیر شنید این تمسخر گردید بقهر و از غضب پر با قوّت و زور پنجه و پا میخواست که بشکند قفس را ليكن ز صلابت و متانت كان چوب ز عقل یافت قوّت ممكن نشدش که بشکند چوب هرچند که کرد هم لت و كوب نجار بخنده گفت کای شیر آرام نشين که نبودت خیر آسوده نشین و گیر راحت تامن بکنم بجموع خدمت این گفت ودراز کرد دستش بگرفت گلوی بط بكشتش پرکند و را و پوست كردش در چوب کشید و (روست) كردش (۱) آتش بفروخت جز پز ش کرد از آتش تيز قر مزش كرد گرديد كباب بط بخواری خوابیکه بديد گشت جاری نجار بخورد بط بلذت شد گشنگی دفع و کردراحت برخواست وبرید چوب بسیار بر اشتر و اسپ کرد او بار پس فیل گرفت و خواب دادش آورد قفس برو نهادش گردید سوار خود بمرکب در پیش براند جمله بی گپ در شهر رسيد و برد آن شير در پیش ملك ز پيسه شد سیر آن اشتر و اسپ نيز بفروخت وان چوب تیار کرد و هم سوخت بنگر که بشر به عقل و حکمت بنمود چسان عجیب صنعت انسان بکمال گشت انسان گر نیست کمال و فضل و عرفان : حیوان بود و نباشدش فرق زانعام و بهایم است بیفرق این نکته زشرق وغرب بشمار شير آمده شرق و غرب نجار (۱) روست یکنوع کباب را گویند