Page 117

= ۱۱۲ = غزل اگر از می و محبوبه ، و گل و باده بحث نراند چسان شعر گفته خواهد شد ؟ ولی با وجود آنهم ازین تنقید کسی آنها را منع نمیتواند که بگویند آیا اینچنین غزلهای مینوشی و ساده بوسی چسان میشود که از درسهای ابتدائی اطفال خورد سالی شمرده شود که لوحه دماغهای شان از همه نقوش خالی ، و نقش پذیر هر رنگ معانی سفلی و علوی میباشد ؟ خواهید گفت : که مراد از می می وحدتست، و مقصد از محبوب، محبوب حقیقت است . بسیار خوب ! امايك طفل نه ده ساله ازین بیت : حدیث توبه و تقوی مپرس از محمود * دهد ایاز چو اور از می دو چار قدح آیا چسان قدح نوش باده وحدت خواهند گردید؟ یا آنکه از خواندن این بیت: طاقت من طاق شد از غم آن سبز خط * یکسر مویی بمن رحم ندارد فقط چگونه بمحبوب حقیقت پی برده خواهند توانست ؟ هیچ شبهه نیست که این اعتراض را بر محمود نامه پنج کتاب هیچ کسی ناحق و دور از صواب نخواهد دانست در آغاز تحصیل هر گاه يك طفلی بر عدم توبه و تقوی بيك د و سه قدح کشی باده پیما گردد ، و در پی نوخطان سبز خط بیصبر و طاقت شود نتیجه کارش بکجا منجر خواهد شد ! . چنانچه این تنقید و اعتراض بر محمود نامه پنج کتاب وارد میشود محمود نامه (ادب در فن) نیز از اعتراضات و تنقیدات ذیل تخلیص گریبان کرده نمیتواند: مثلا اگر اشعار محمود نامه پنج کتاب بزبان آمده اشعار محمود نامۀ « ادب در فن » را بگوید : - آیا هیچ شرم تان نمی آید که به این ثقالت و غلاظتی که دارید نام شعر را بر خود بگذارید ، و با فن نام چیز کافتی خود را آغشته ساخته در بازار ادب بجلوه گری جرأت ورزید ؟ شعر كجا ، و زغال سنگ کجا ! ادب کجا و طوپ و تفنگ کجا ! شعر چیزیست که بنیاد آن بر تخیلات لطیفه ، و تصورات ظریفهٔ