Page 95

-( 64 )- بر زمینها ئیکه گذشته همه را از اثر انسان خالی یافته، ناب یکسو بسوی پانقروف میخواست است. زیرا به این واقف بود که موجها يك جسم مغروقرا بهمه حال بساحل می اندازد. ناب بعد از انکه تا به اینجا حکایت نمود گفت: - اینهمه زمینهارا بار بار گردش کردم، ساحلی را که در اثنای مد و جزر از زیر آب میبرامد هم بدقت میدیدم هیچ يك اثری نیافته بودم. تا آنکه دیروز بوقت شام بر سر ریگهای ساحل نقش پای انسان را دیدم . پانقروف - نقش پای ؟ ژہ ده ئون - این نقش قدم از سنگستان کنار ساحل آغاز کرده بود نی ؟ ناب - نی نی ، اصل از ریگهای زیر آب بحر که در وقت جزر بود از طرف خود دریا آغاز میکرد . من چون این نقشهای قدم را دیدم دیوانه شدم . نقشهای قدم را پیروی کردم . یکچند دقیقه بعد صدای يك سگ بگوشم آمد . دیدم که توپ است. توپ هم مرا به اینجا آورد . در مجاهرا نقدر کوشش کردم که افندی خود را بهوش آرم کامیاب نشدم . پس دانستم که وفات کرده . باز با خود اندیشیدم که پیش از انکه دفن کنم شمار انیز خبر بدهم . از انرو توپ را براه سمت جنوبی برابر کرده و چند بار نامهای شما را گرفته و بسمت جنوب اشارت کرده روانه نمودم . ناب حکایه خودر اتا به اینجا رسانیده سخن خود را ختم نموده رفقا بحیرت افتادند. چونکه یافتن توپ شمینه هار ا بيك قوة خارق العاده موقوفست. زیرا با وجودیکه شمینه هار اهیچ ندیده به یافتن آن کامیاب شده است هم بی آنکه در چغان باران شدید تر هم نشود؟ رفقای ناب حکایه را بکمال دقت شنیدند. ازین حکایت از حیرت بحیرت می افتادند. آیا موسیو سمیت چسان از دریایی آنکه موجها اور ابه سنگهای ساحل زده يك جايش را افکار کند بر آمده توانسته است ؟ شایان حیرت يك نقطهٔ دیگر اینست که موسیو سمیت بعد از انکه از دریا برآمده به این مغاره که گویا از بسیار وقتها آنرا میشناخته و بقدر نیم میل از ساحل دور افتاده سرراست آمده است .