Page 78

-( ٥١ )- آب زاه زده پدیدار است که از اتو گها، مانند زاه چشمه سازها به نهر میريخت . ساحل راست نهر سخت تر و خشك تر ديده ميشد که درا نطرف جنگل زیاده تر غلو و انبوه بوده از انطرف هیچ چیزی دیده نمیشد . این جنگلها نیز مانند کنار دریا از اثر پای و نقش قدم انسان سراسر خالی دیده میشد . اما در راههائیکه بر ان میگذشتند بعضی نقشهای قدم حیوانات چار پا را میدیدند که پانقروف نوع وجنس آنرا تعیین کرده نتوانست . اما بنا بر قول هاربر این نقش قدم از پاهای بعضی جانورهای درنده گذاشته شده است . اما در بینقدر راههائیکه رفت و آمد کرده اند در هیج جايك اثر از اثرهای انسان ندیدند . مثلا در هيج يكدر ختى يك علامت تبر و تيشه ، و يا در يكجايي يك علامت آتش در دادن مشاهده نکردند که از ينهم معلوم میشود که این سرزمینها هیچوقت با انسان مسکون نبوده ، وقدم انسانها درینجاها نرسیده است . اینهم غنیمت است . زیرا در چنین قطعات جنوبيه بودن انسان از چیزهایی نیست که آرزو شود . چونکه اگر انسان درینجا ها با شد بعوض آنکه به همجنسهای خود معاونت و مدد بر سا نند ضرر وزیان میرسانند . زیرادر چنین جاها اگر باشند هم مردمان وحشی و خونخوار خواهند بود . پانقروف وهار بر با همديگر بسيار كم سخن ميگويند . زيرا در راه بکمال زحمت پیش رفته میتوانند . با وجودیکه از یکساعت زیاده راه رفته اند بازهم بهيچ شکاری موفق نشده اند . درین اثنا هار بر دريك جای آبگیر مانندی از نوع مرغان نول و پای درازی دیده به پا نقروف نشانداد و هم خواست که بمرغان مذكور نزديك شود . پانقروف پرسید که : اینچه مرغست ؟ هاربر - اینرا ( جا قامار ) میگویند . پانقروف - بسیار خوب اما آیا گوشتش خوردنیست، آیا کباب آن چسان خواهد شد ؟ و از همه راست تر اینکه آیا بدام ما خواهد افتاد ؟