Page 511

-( ٤٤٠ )- سخن گفتن قابل نیست و هم سخن گفتن در ینوقت لازم نیست بلکه براه رفتن لازمست. مهاجران در اول امر از تنگی که در مابین سطح مایل کوه فرانقلن و نهر آبشار واقعشده است خط را پیروی کرده پیش رفتند . بگمان مهندس بود که اقامتگاه شخص مختفی در همین دره ها و شیله های کوه در کدام مغاره یا شکافته گی خواهد بود . حالا نکه چنین نشد خط تلگراف بعد از انکه بردامنهٔ کوه تا یکجایی امتداد یافت از انجا بسوی ساحل بلند بحر که متشکل از سنگهای غریب الشکل و کمر ها و گنبد ها و دهلیزهای طبیعی که پیش ازین در اثنای سیاحت دور جزیره با کشتی بوناد و انتور آنرا دیده بودند فرو آمدن گرفت . و یکسر بطرف بحر در از شده رفته بود . مهاجران از نجا مجبور شدند که پیروی سیم را کرده از ساحل بلند آهسته آهسته بسوی دریا فرو آیند . شدت طوفان باران پر رعد و برق نیز لحظه بلحظه در تزاید بود گاه گاهی صاعقه های دهشت انما نیز در بعضی اطراف جزیره بشدت و هیبت می افتاد . غرشهای رعد سماوی، و صداهای مهیب زمینی که از یر زمین بشدهٔ وولکان برمیخواست باهم آمیخته ولوله رستاخیز را بر پا داشته بود . درین اثنا از زروهٔ کوه شعله های آتش نیز درمیان دود و بخار پدیدار میگردید . از نیمشب گذشته بود که مهاجران از ساحل بلند مهیب سیم تلگراف را پیروی کرده براه باريك سرنشیب فرو آمدن گرفتند. مهندس پیش و آیرتون از همه پس تر بکمال احتیاط بزراه دوام داشتند . اگرچه تهلکه ها و بیم افتادن خیلی بسیار است ولی مهاجران بیکی از تهلکه ها و خطر ها پروا نکرده مانند آهن پاره که بمقناطیس منجذب شده باشد بسوی اقامتگاه مخفی حامی مختفی خود در تك و تاز اند . رفته رفته بجایی فرو آمدند که سیم تلگراف ازيك گوشه سنگهای ستون مانندی دور خورده بلب دریا درمیان آب فرو رفته غائب گردیده بود . مهندس سیم را بدست گرفته دید که بدریا فرو رفته است .