Page 508

- ( ٤٣٧ ) - امشب نیز از همان شبهائی بود که مهاجران بمکالمه و مصاحبه مشغول گشته تا قریب نیمشب نشسته بودند . به نیمشب دو ساعت باقی مانده بود که مهاجران بخمیازه کشیدن آغاز نهاده بنای خوابرا گذاشتند . هر يك از رفقا بر خواسته بخوابگاه های خود رفتند . هنوز بریمتر خود نیفتاده بودند که زنگ تلگراف که در دالان بزرگ موجود است بشدت تمام نواخته شد . مهاجران سراسیمه و متحیرانه بدالان دویدند. در آغل بجز حیوانات هیچ کسی نیست همه رفقا در دالان غرانيتها و ز موجوداند . حیوانات از آغل تلگراف کشیده نمیتوانند دیگر انسان هم در آغل نی بلکه در تمام جزیره نیست . آیا تلگرافر اکه کشیده است؟ رفقا بحیرت و سراسیمه بطرف ماشین تلگراف میدیدند ناب گفت : — اینچه سر است ؟ بلکه بریم باشد ؟ ها — بعضی اوقات در هواهای طوفان الكتريك بتبدلات هوای .... هار برسخن خودرا پوره نتوانست چرا که مهندس دره قام ردسر میجنبانید. ژه ده ئون گفت : — صبر کنیم ، هرگاه اشارتی برای مکالمه کردن باشد البته بتلگراف زنگ نواخته خواهد شد ! واگر .. .. ژه ده ئون هنوز سخن خود را تکلمیل نکرده بود که باز بشدت زنگ ماشین تلگراف نواخته شد . مهندس بچابکی برماشین آمده تلگراف کشید که : — چه میخواهید ؟ بعد از چند ثانیه جواب رسید که : ( بچا بکی به آغل بیائید ) سیروس بمسرت تمام برفقا گفت : — آخر خود را نشان داد !