Page 493

- ( ٤٢٤ ) - را که خود را همیشه از آغل میآوردند ولی در انجا اقامت نمیکردند . در یازدهم ماه تشرین اول در حالتی که اشقیا به آغل بودند آمدن مهاجر انرا کشف نموده فرار کرده اند و دو نفر از انها برای کشف کردن نتیجه مقاصد مهاجران در آغل پنهان مانده اند. بعد از شام یکی زانها آمده دیگرانرا خبر داد که یکی از مهاجر انرا کشته ، و یکی از خود شان نیز کشته شده است . از حوادث آیرتون خیلی متأثر و غمناك گردیده است بعد از چند روز باز حوادث خراب کردن و سوزانیدن منظره وسیعه را آورده اند که این نیز برغم واندوه آیرتون افزون گردیده است . اما با وجود اینهم خبیثها از مهاجران خیلی به بیم و هراس بوده وقوت آنهار ا خیلی افزون پنداشته از اختفا گاه خود خیلی کمتر بیرونامده اند . درین اثنا عذاب وشکنجه رابر آیرتون نیز بیشتر کردند ، و میخواستند که از و در حق در جه قوت و عدد نفری مهاجران و کیفیت محل ومأوای شان معلومات حاصل کنند. ولی از آیرتون بجز سب وشتم دیگر معامله نمیدیدند تا بهفته سوم شباط حال بدبختوال گذر نمود . آیرتون روز بروز ضعیف و ناتوان شده میرفت ، و از اشکنجه وعذاب بسیار هر لحظه بمرگ خود راضی بود . تا آنکه سراسر از خودگذشته نمیشفید ، و نمیدید تنها روحش زنده بود . حتی درین دو روز سراسر بخود بوده از هیچ چیزی خبرندارد . آیرتون بعد از انکه حکایت خود را تمام کرد پرسید که : - من در مغاره بودم ، آیا در نجا چسان امده توانسته ام ؟ آیا شما مرا آورده اید ؟ مهندس - چنانچه شما از ما این کیفیت را میپرسید ما هم از شما این کیفیت را میپرسیم که آیا اشقیا در کنار جوی آب میان آغل چگونه مقتول افتاده اند ؟ آیا شما آنها را کشته اید؟ آیرتون از ینسخن بکمال حیرت فریاد برآورد. گفت : - آیا کشته افتاده اند ؟ اینر اگفته بی اختیار بر پاخواست ! برشانه رفقا تکیه زده بالا تفاق بسوی جائیکه اشقیا افتاده بودند رفتند .