Page 479

- ( ٤١٠ ) - هلاك باید شمرد ! وا اسفا ! هزارا اسفا ! هاربر ، در اثنای نوبت آنقدر سخنان دلسوزانه جگر خراشانه رقت انگیزی در عالم بیخودی و بیهوشی بطور هذیان گفتن گرفت که دل و جگر رفقارا پاره پاره نمود . هاربر گاه با والده و همشیره خود راز دل میکند، گاه با اشقیا مجادله و محاربه میورزد ، گاه حامی پنهانیرا فریاد میکند ، گاه از مهندس و پانقروف حق پولی میطلبد. یکچند بار چنان حالتی بر نوجوان آمد که رفقا گمان کردند که تسلیم روح میکند. شب شد . امشب آخرین شب هاربر است . رفقا ماتم نوجوان جوانمرگ را از حالا گرفته اند چرا که فردا شب نوبت آخرین حتما و وداع آخرین هاربر است . در اثنای شب هاربر بسیار هذیان گفت . جگر سیاهش زیاده تر آماسید ، در دماغش اختلال کلی پیدا شد هیچکس را نمیشناخت .! رفقا همه گی در اوتاق هاربر گرد آمده بودند. در دالان و دیگر اوتاقها هیچکسی نمانده بود چرا که رفقا وداع آخرین خود را با هاربر جوانمرگ ایفا کردن میخواستند برای آمدن نوبت سوم و هلاك شدن هاربر هجده ساعت دیگر باقی مانده است . درین اثنا توپ بیکصورت بسیار عجیبی بولوله آغاز نهاد ، ولی از دروازه اوتاق هاربر که به بسیار حسرت بر آستان افتاده ، و پوز خود را بر دو دستهای خود گذاشته و چشم های خود را بسوی بستر خوابگاه هاربر پیکر ضع عجیبی دوخته بود حرکت نکرد، و تنها سر خود را بطرف آسمان بالا کرده عوعوة ناله آمیزی اجرا نمود . رفقا بسبب غم و المی که داشتند به این وضعیت و صدای سگ التفات نکردند. صبح نزديك شد . نبض هاربر دقیقه بدقیقه اجرای حرکات شدیده مینمود. بیتابی و اضطرابش بدرجه بود که خود را چند بار از سر تخت به پایان میخواست بیندازد ولی ژه ده تون او را محکم میگرفت . پانقروف از شدت غم و الم درین اثنا از اوتاق هاربر بیرون برآمد ، و در اوتاق خود آمده خواست که بی قید و آزادناله وفغان برکشد. چرا که در پیش هاربر بضبط نفس