Page 471

- ( ٤٠٤ ) - مگر مستری ژوپ نیاید ؟ حالا مسرت ، و شادمانی توپ را تماشا کنید ! انچه خیزها انچه خوشامدیها ! پانقروف بحیرت فریاد کشید که : - ژوپ ! ژوپ ! ژه ده ئون - ناب فرستاده است ! مهندس - بهمه حال کاغذ آورده است . پا نقروف بوزینه را ببالیدن گرفت . در گردن میمون يك خريطه كك كوچكى آویزان بود ، در درون خریطه بدستخط ناب يك كاغذی موجود بود که اینچند کلمه بر آن نوشته شده بود . « جمعه . ساعت ٦ . صبح . » « اشقیاء منظره وسیعه را استیلا کردند » ( ناب ) سه رفیق از خواندن اینکلمات بسیار متأثر شده بی آنکه چیزی بگویند بروی همدیگر بحیرت نظر کردند و برخاسته بخانه درآمدند . چه باید کرد ؟ هر گاه اشقیا در تپه منظره وسیعه باشند هر چیزیرا محو شده باید دانست . هاربر چون بطرف رفقا نظر کرد دانست که کار خرابی گرفته است . علی الخصوص که ژوپ را هم در میان رفقا بدید بخوبی دانست که در غرا نیثها وز فلاکتی ظهور نموده است . لہذا گفت : - موسیوسیروس رفتن میخواهم . بزحمت راه تاب و توان در خود می بینم . ژه ده ئون در نزديك نوجوان آمده و نبض و زحمش را معاینه کرده گفت : - توکل بر خدا ! بسم الله برویم . فکر کردند که هاربر را بچه ببرند. هر گاه زنبیل مانند يك چیزی بسازند و هاربر را در آن انداخته بد و آدم بردارند البته بهتر و راحت تر خواهد بود اما چون باینصورت دو آدم شان بیکار و بی سلاح میماند در اثنای هجوم اشقیاء مقابله و مدافعه کردن شان محال میشود .