Page 451

- ( ٣٨٦ ) - ژه ده ئون — این گره را که تو نزده دگر که زده ؟ همینقدر میدانم که این گره گره من نیست ! هاربر — پس معلوم میشود که اشقیا درینجا آمده باشند ؟ آنرا نمیدانم منکه میدانم همینست که این کشتی یکبار ازینجا باز شده و دوباره بسته شده است . بلی بلی ، باز شده است علامت دیگر هم برای باز شد نش یافتم این است که لنگر را هم برداشته اند و دوباره انداخته اند . چرا اهنگامیکه من لنگر را انداخته و کشتیر ابسته بودم روی سوراخی را که لنگر از انجا می افتد با تختهٔ آن پوشیده بودم حالا نکه در ینوقت باز است . ژه ده ئون — اما اگر فرض کنیم که بدست اشقیا افتا ده باشد آنها کشتیرا غضب کرده دوباره چرا می آوردند ؟ بلکه با آن فرار میکردند ! — آیا بکجا فرار میکردند آیا بجزیره تابور ؟ آن خبیثها اینقدر دلاوری ندارند که با این کشتی كوچك در بحر محیط برآمده توانند . هاربر — وهم اشقیا از جزیره تابور چه خبر داشته خواهند بود ؟ — شما هرچه که میگوئید بگوئید . من همینقدر میگویم که چنانچه محقق میدانم که نام من ( پانقروف بوناد وانتور ) است همچنان محقق میدانم که کشتی ما ازینجا باز شده ولنگر برداشته سفر کرده است . هاربر و ژه ده ئون ساکت شده چیزی نگفتند . اگر چه در باب بردن بوناد وانتور را در پیش روی غرانیتها و : با گذاشتن در همین جا بسیار مذاکره و مباحثه کردند ولی بسبب نبودن لنگرگاه مناسب در انطرف و نیامدن اشقیادر ینطرف هر چه باداباد گفته در همین جا گذاشتنش را مناسب دیدند . واینمسئله سفر بوناد وانتوررانیز براسرارهای سابقه علاوه کرده از کشتی برآمدند و راه غرانیتها و زر اپیش گرفتند . دو ساعت بعد بکنار نهر مرسی رسیده تا بر منتظر ورود خودیافتند . بغروب نیمساعت مانده بغرانیتها و زباء و سیوسیروس ملاقی گردیدند و دیدنیهای خود را بآن