Page 385

- ( ٣٢٦ ) - پیش آمده او را خواهد برد . ژده ده نون - هم به این زود یها خواهد آمد . زیرا مدت دوازده سال نزد یکست که تمام شود . پانکروف – من هم بهمین فکرم که لارد . یا بداما مجزیره تابور میا بد نه بجزیره لینقولن. هاربر – البته همچننیست! چراکه جزیره مادر خریطه ها و نقشه هانیز داخل نیست. مهندس - چون چنینست . بیاید که مادر صدد چاره آگاه کردن لاردر ا بر بودن خودو آیرتون در یجا بیفتم . ژد ده نون - اینهم آسانست . باز بجزیره تابور میرویم و در کلبه اقامتگاه آیرتون يك کاغذی نوشته میگذاریم و احوال خود را مفصل در ان مینگاریم و طول و عرض جزیره خود را مکمل در ان نشان مید هیم . پانکروف – بسیار خطا کردیم که در اول باز همچنین کاغذی نوشته نگذاشتیم . هاربر – تو هم چه چیزها میگوئی ! در انوقت آیا ما بر سر گذشت آیرتون واقف بودیم که چنین کاغذی میتوانستیم بنویسیم ؟ ناب – اما در یموسم سفر در یا بسیار خطر ناك است . مهندس - بلی ، بواقعیکه همچنین است . باید که اینکار را به اول بهار اجرا نمائیم. پا نقروف – اما اگر تابه آنوقت وابور لارد بیاید و آیرتون را نیافته واپس برود ؟ مهندس – لارد در یموسم زمستان به اینطرفها نمیا بد . ولی اگر پیش ازینکه ماکه آیرتون در یجا بوده آمده باشد البته که او را نیافته برگشته خواهد بود . اما اگر تا به حال نیامده باشد آمد نش را به اول بهار امیدوار کشته صبر کنیم . ناب – اگر دونقان بجزیره تابور آمده و باز رفته باشد حقیقتاً شایان تأسف يك مسئله ایست . مهندس – گمان نمیبرم که چنین شده باشد . حباب حق این امید یگانه ما را از دست ما نخواهد گرفت .