Page 384

- ( ٣٢٥ ) - درین دوسال از پیش جزیره هیچ کشتی نگذشت ، یك بادبان هم دیده نشد ، اینجزیره از راهای کشتی ها دور افتاده ، در هيچ يك خریطه و نقشه نام اینجزیره نوشته نشده . زیرا اگر نوشته میبود بهمه حال کشتیها برای آب شیرین گرفتن درینجزیره گاه گاهی می آمدند . پس ازینسببها این بیچاره گان امید برگشتن وطن را سراسر از دل برآورده اند. در هفته اول ماه نیسان مهاجران یکجا گرد آمده از جدائی وطن و نا امیدی باز گفت و امثال اینگونه سخنها مذاکره ومباحثه میکردند . ژه ده ئون گفت : ـ اگر يك چاره خلاصی باشد آنهم ساختن يك كشتی بزرگیست که یکچند صد میل راه را در دریابطی بتواند نمود ، بوناد وانتور را که ساخته توانستیم البته از انهم بزرگتر را ساخته خواهیم توانست . هاربر ـ و همچنانکه تا بجزیره تابور با بونادوانتور رفته توانستیم با آنهم تا بجزیره « پو موتو» خواهیم رفت . پانکروف ـ من نمیگویم که نمیشود اما اینرفتن به رفتن جزیره تابور نمیما ند . چرا که تا بجزیره پوموتو مسافه خیلی بعید است و هم هیچ بندری ومرسای سلامتی در ما بین نیست بلکه سراسر در قعر دریا باید برود . ژه ده ئون ـ هرگاه يك سبب مجبری پیش شود آیا با همین بونادوانتور برفتن جزیره پوموتور نخواهی خواست پانقروف ؟ پانکروف ـ شما میدانید موسیو سیپله که من از هیچ چیزی نمیترسم وبرهر چیزی اقدام خواهم کرد . علی الخصوص که مانند آیرتون يك کشتیبان دیگری هم بامن رفیق و معاون باشد . ناب ـ صحيح يك کشتیبان دیگری هم داریم . مهندس ـ دوستان من ! این فکر محالست با بوناد و انتور بجزیره پوموتور فتن ممکن نیست . درمیان امیدهای خلاص شدن امید کشتی دونقان لاردكولناروان را نيز از نظر دور نباید داشت . چرا که لارد با آیرتون وعده کرده که بعد از ختام مدت محکو