Page 333

-( ۲۸۲ )- صبح شد سه رفیق بمعاینه کردن مدققانه اقامتگاه پرداختند. اقامتگاه بر دامنه یك تپه كك كوچكی بنا یافته، اطراف آنرا پنج عدد درخت بسیار بزرگ مستكی احاطه كرده است. پیش روی اقامتگاه با تبر و بیل خوب صاف و هموار شده است. و یك سركی از پیش اقامتگاه تا بكار جوی كشیده شده كه دو طرفه آن بایك كتارهٔ چوبی گرفته شده. از معاینهٔ دیوارهای تخته‌ئی اقامتگاه اینهم معلوم شد كه این تخته‌ها از مابقی كشتی شكستهٔ ساخته شده است. مطلق كه كدام كشتی درینساحل افتاده وشكسته است. بغیر از یكچند نفری دیگر همه كشتی نشینان غرق شده اند. آن چند نفر باقی مانده از باقی ماندهٔ كشتی این اقامتگاه را بعمل آورده اند. اینمسئله به این ثابت گردید كه ژه ده ئون بر یكی از تخته‌های اقامتگاه اسم «برتانیا» را خواند كه بعضی حرفهای آن پاك شده بود، واین تخته كه این لفظ بر آن نوشته شده از تخته‌های دنبالهٔ كشتیست كه همیشه نامهای هر كشتی در انجا نوشته میشود. پانقروف گفت: — ازین نام جنسیت و ملیت كشتی نشینان معلوم نمیشود چرا كه به این نام بسیار كشتیها موجود است. — بلی، اینسخن همیچنیست! برماپالیدن جزیره است هرگاه از طایفهٔ كشتی برتانیا كسی را یافتیم البته ملیت، وقومیت اوراهم خواهم دانست. اما پیش از آغاز كردن به پالیدن یكبار رفته بونادو انتور را به بینیم چرا كه دلم بسیار پریشانست. — راست گفتی پانقروف! برویم. هرسه رفیق بطرف كشتی خود متوجه شدند. بعد از بیست دقیقه راه رفتن بساحل رسیده كشتی خود را بسته و بحال خود یافتند. پانقروف از دیدن كشتی خود را صحیح و سالم یك (اوه) دور و درازی كشیده اظهار مسروریت نمود. البته باید مسرور شود چونكه این كشتی را پانقروف مانند اولاد خود عزیز میشمارد. هیچ پدری تصور نمی شود كه هرگاه از جگر پارهٔ خود دور شود برای او بهزار گونه اندیشه نیفتد؟ رفقا بر سطح كشتی خود بر آمده بكمال خوبی یك طعامی تناول كردند. بعد از طعام