Page 264

- ( ۲۲۱ ) - همان بکار آغاز کردند. بعد از پیشین بود که مهاجران از شعبینه عابیل و کلنگها را بردا شته از زیر پنجره های غرا نیتهاوز گذر کرده بسوی تالاب غرانت روانه شدند. توپ را برای پاسبانی در انجا گذاشتند هنوز بقدر پنجاه قدم دور نشده بودند که یکی یکبار ولوله و فغان شدید توپ بلند گردید . مهاجران توقف نمودند . پانقروف گفت که : — بدویم به بینم که چیست ؟ همه رفقا بتاخت و اپس گشتند . سبحان الله ! چه تبدلات غریب از پنجره های غرا نیتهاوز مانند باران بوزینه باریدن گرفته است . آیا چه خوف و دهشتی برای میمو نها در داخل غرا نیتهاوز حاصل شد که چنین بی اختیارانه و خوفناکانه خود را ز دروازه . و پنجره ها پرتاب کرده می اندازند ؟ حتی با وجود ذکاوتی که بوزینه ها دارند هیچ اندیشهٔ مرگ خود را نکرده بی تانی و بالا درتک یکی بر دیگر خود را از پنجره و دروازه پرتاب کرده می انداختند حالا نکاکثر شان در زیر دیوار غرانیتهاوز دست شکسته و پاشکسته و سرشکسته می افتادند . آیا اینچه بلای مبرم ، و ترس دهشت توامی در غرانیتها وز برینها وارد آمده که مرگ را از ان اسانتر میشمارند ؟ و الحاصل این غریبه و خارقهٔ عجیبه را مهاجران بيك نظر حیرت و دیدهٔ عبرت تماشا کرده برای غرانیتها وز آمدند ، و از آرامی و سکوتی که حاصل آمد دانستند که هیچ یك بوزینهٔ در داخل غرانیتها وز باقی نمانده است . در پای دیوار غرا نیتهاوز بقدر ده پانزده بوزینه بصورت نیمجان و بعضی مرده افتاده بودند . پانقروف پی هم هور راه های شادیانه را بآواز بلند تکرار میکرد ژه ده ئون گفت که : — پانقروف ! آنقدر آثار شادمانی منما . — آیا چرا ؟ مگر همهٔ شان مردار نشدند ؟ — همه کی را مرده پندار ! اما برای ما چه فایده که هنوز راه بر آمدن غرا نیتهاوز برای ما پیدا نیست .