Page 124

- ( ۹۳ ) - ساحل ، و آبی رنگینی تالاب ونهر ها يك منظره لطیفی تشکیل داده بود . حالا برای قضازده ها حل كردن يك مسئله مانده بود که آیا جزیره مسكونست یا خالی ؟ این سوال از طرف ژه ده ئون پرسیده شد . بجواب این سوال از حالا گفته میشود که جزیره غیر مسکونست . زیرا سیاحان از وقتیکه بجزیره افتاده اند و تا بحال هر انقدر که گردش کرده اند بهيچ يك اثر انسان تصادف نكرده اند . از زروه کوه نیز بهر طرف که نظر می انداز ندنه يك دودی ، ونه يك خانه ، ونه يك بنائی که بودن انسانرا نشان بدهد پدیدار نیست . اما باوجود اینهم چون درونهای جنگل ، و آخرهای دماغه جنوبی هنو ز بخوبی دیده نمیشود يك حكم قطعی داده نمیتوانند . حالا دو مسئله دیگر هنوز مانده که آیا جزیره برو اه رفت و آمد و اپور ها میباشد یانی ؟ آیا از جزیرهای نزديك آن گاه گاهی در مخاصره مان بومشی اینسر زمینها می آید یا نمیآید ؟ اینستکه جواب این سوالها درین وقت یکقدری مشکل مینماید . اگر چه در نزدیکیهای جزیره تا بدجه ئیکه چشم کار میکند دیگر خشکه معلوم نمیشود اما احتمال دارد که مردمان بومشی اینسر زمینها با کشتیهای خودشان آمده بتوانند . آمدیم بر مسئله ئیکه آیا راه واپورها برین جزیره هست یانی؟ این مسئله آنوقت حل میشود که سیروس سمیت عرض و طول جزیره را تعیین بکند که آنهم بدون آلات حل نمیشود : و مهند س نیز آلات ندارد . ژه ده ئون خریطه جزیره را کشیده و به اتمام رسانیده بود . جنگلها ، نهر ها ، تپه ها همه مرقم گردید . در اثنا ئیکه از زروه کوه میخواستند حرکت بکنند . مهندس گفت : — دوستهای من ! حالا می بینید که طالع ناساز مارا بيك جزیره انداخته که همه او صاف و احوال آن تا یکدرجه بر ما ظاهر و هویدا گردید . از روش حال چنان معلوم میشود که تا بسیار وقتها در نجا ماندنی باشیم ، بلكه اگر كدام واپورى بيك تصادف فوق العادة پیش نشود تا بوقت مرگ درینجا بمانیم . ژه ده ئون — دوست عزیز من ! اگرچه طالع ناساز ما را در نجا انداخته است ولی