Page 31

۲۲ پس حالا که اسباب ضروری بودن اجتماع بنی بشر را از نقطه نظر جلب منفعت ، و دفع مضرت که در طبیعت انسانی مرکوز و مودعست نظر اندا زیم بنهایت خوبی و غایت نیکوئی ظاهر میگردد که قوت و قدرت شخص واحد از نوع بنی بشر چنانچه نسبت بقوه و تغلب حیوانات درنده سائره مقاومت نتواند همچنان بسر واحد خویش از ساختن آلانیکه با آن از چنك ظلم و غدر دشمنان قوی خویشتن خود را بر هاندنیز کامیاب نمیشود. لا جرم ناچار بتدارك و تحصیل آلات و ادوات جارحه حاده متعدده میگر دند! و این نیز معلوم است که آلات و اسلحه مذکوره بر بسی صنایع عدیده و خیلی آلات کثیره موقوف و منوطست و این نیز واضح و مبرهن است که شخص واحد از اعمال و ایجاد اینقدر صنایع و حرف و بوجود آوردن اینقدر آلات و اسلحه نیز عاجز و قاصر است . پس لازم آمد که نوع بشر بمعاونت و مشارکت ایادی همدیگر اجتماع و اتفاق ورزيده هر يك بصنعتی و حرفتی مشغول گردند تا در دفع مضرت مادی و معنوی ، داخلی و خا رجی ، نوعیت خویش موفق و کامیاب گردند . و همچنانست در جلب منفعت که آن نیز بدون از اجتماع و تکثر ایادی مرا نسانها ر ا غیر قابل و عدیم الحصولست. مثلا نوع شریف انسان چونکه از حیوانات دیگر «من کل الوجوه اشرف» . و اكرم . و اكمل واتم مخلوق