Page 127

( ۱۱۸ ) بهتر و اولی آنستکه با همدیگر دشمن بوده دایما از شر همدیگر خود تارا محفوظ و متنبه بدارید . گفتم — خیر ! ما چنین نیستیم . زندگانی و معیشت ما بجمعیت و معا ونت همدیگر ماء و قوفست . اگر تنها بسر خود بمانیم معیشت ما میسر نمیشود . گفت — حالا دانستم که شما خیلی مردم ترسنده و خوفناك و بغایت كاهل و تنبلانید که مانند ( قوندوزها ) میباشید [ قوندوز حیوانیست از حیوا نات ذو معیشتین که هم در آب و هم در خشکه زندگانی میکنند و بسیار تر سنده و دائما بجمعیت بسر میارند ] . اگر مانند شیر و خرس جوز میبودید گاهی چنین شین و بیعاریرا بر خود قبول نمیکردید . « پس ازین سخنان وحشی دانستم که این وحشیانرا حال وحشت و حیوانیت چنان متمکن طبیعت گردیده که ( به آب کوثر و زمزم سفید نتوانکرد . ) لاجرم گفتم — حالا اگر ترا رها کنم مسرور میشوی ؟ گفت — بلی بسیار مسرور و متشکر میشوم . گفتم — پس اگر مرا در یکجا بیابی با من چه خواهی کرد ؟ گفت — من نیز ترا آزاد خواهم کرد . پس بشکرانه اینکه از چنین وحشتی که از حیوان مفترس هیچ فرقی ندارد باز هم فکر مکافات را گرفتم